شش خطی 58
شادی، با شادی سخن گفتن(Dui)

اسامی دیگر:

دوستی حقیقی، توانمندسازی، به اشتراک گذاشتن دارایی‌های درونی، تشویق کردن، قوت قلب دادن، رضایتمندی، خودانگیختگی، لذت، سرزندگی

متن اصلی و تفسیر ای چینگ - تصویر شش خطی 58 - شادی، با شادی سخن گفتن(Dui) از جدول یی چینگ

واکاوی و توضیح:

واژه‌شناسی و مفهوم کلیدی

دویی ریشهٔ واژهٔ چینیِ «سخن گفتن» است. در میانهٔ این ایده‌نگار، دهانی باز دیده می‌شود که در حال سخن گفتن و لبخند زدن است. این نماد معانی گوناگونی دارد: در اصل به معنای «سخن گفتن با شادی» بود و همچنین به معنای «مبادله» — یعنی دادن و گرفتن — نیز هست.

در دویی، دو دریاچه، روشنایی و نیروی حیات‌بخش خود را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند. این همان «مبادله» و «با شادی سخن گفتن» دوستان حقیقی و همدل است که فواید فراوانی دارد. آسیب این وضعیت، لذت‌جویی و جستجوی شادی در بیرون است که در ادامه بهتر درک خواهد شد.

ساختارشناسی: دریاچه (☱) در بالا، دریاچه (☱) در پایین

در دریاچه دو خط ینگ در پایین و یک خط یین در بالا قرار دارد؛ بیرون تهی و درون پُر است. دو ینگ درونی همان آگاهی، روشنایی و غنای درونی است که نرمی و گشودگی یینِ بالایی، آن‌ها را متعادل و آرام کرده و آغوش خود را به سوی بیرون گشوده است؛ مانند دریاچه‌ای آرام، متعادل و دلنشین که پر از سرزندگی و نیروی حیات‌بخش است و همه را به خود می‌خواند.

دریاچه در پایین و بالا، شادی در درون و در بیرون است. شادی درونی به بیرون منتقل می‌شود و شادی بیرونی بر شادی درونی می‌افزاید. هنگامی که دو دریاچه به یکدیگر می‌رسند، روشنایی خود را به اشتراک گذاشته و با این کار، نیروی یکدیگر را تقویت کرده و آب وجودشان را پالایش می‌کنند.

در خطوط سه‌خطی دریاچه، در خط اول و دوم، عموماً شاهد فردی خودبسنده، غنی و درستکار هستیم؛ اما در یین سوم(خط بالایی)، فردی را می‌بینیم که از احساس کمبود رنج می‌برد و شادی را در بیرون جستجو می‌کند و دچار ریاکاری یا لذت‌جویی می‌شود.

ویژگی‌های روانی-عملکردی:

فرد در این وضعیت، از درون شاد و پرنشاط است و این نشاط و حال خوب در فضای پیرامون او نیز موج می‌زند. فرد با آگاهی و نشاط درونی، دیگران را دلگرمی می‌بخشد و شادمان می‌کند و با این کار، آگاهی و نیروی خود را پالایش کرده و فزونی می‌بخشد.

در دویی، این شادی باعث می‌شود دشواری‌ها به دست فراموشی سپرده شده و همه چیز — حتی مرگ — دلنشین و پذیرفتنی باشد. با این حال، در این وضعیت نیز همه حال یکسانی را تجربه نمی‌کنند:

وقتی فرد تنها بر درون تکیه می‌کند و شاد و با‌نشاط است، مسیرش هموار است. اما هنگامی که به تعامل با بیرون می‌پردازد، باید بتواند تعادل خود را حفظ کرده و از آسیب لذت‌جویی بپرهیزد. این‌گونه، حتی در ارتباط با افراد لذت‌جو و هوس‌باز نیز می‌تواند متعادل بماند، تأثیر نپذیرد و حتی تأثیرگذار  باشد. در سوی دیگر، کسانی که از احساس کمبود رنج می‌برند و شادی را تنها در لذت‌های بیرونی یا در دستان دیگران جستجو می‌کنند، شرایط ناگواری را تجربه خواهند کرد.

حال‌وهوای «حافظ» که همواره به می‌پرستی، شادی و سرخوشی درونی دعوت می‌کند و از نفاق، ریا و تزویر بیزار است، به روح «دویی» نزدیک است.

سیر معنایی:

وقتی فرد فرمانبری، فروتنی و سازگاری را آموخت و با نفوذ نرم و تدریجی خود، چیزها را متحول ساخت(۵۷)، شاد و غنی شده و دوستان حقیقی خواهد داشت(۵۸).

معرفی، سنجش، تصویر و خطوط بر اساس توضیحات ریچارد ویلهلم

معرفی شش خطی

این شش‌خطی، مثل «سون – ملایم / نافذ، باد شش‌خطی ۵۷»، یکی از هشت شش‌خطی است که از دو سه‌خطی یکسان تشکیل شده است. سه‌خطی تویی به جوان‌ترین دختر اختصاص دارد و سمبل دریاچه‌ی شادان، و دارای ویژگی شادمانی است. در تضاد با شکل آن، این ویژگیِ پذیرندگی در خط بالایی (خط ششم) نیست که شادمانی در نظر گرفته شده است. ویژگی پذیرندگی یا اصل تاریکی خطْ (همان خط ششم) شادی نیست، بلکه اندوه بی‌دلیل است. به هر حال، خوشی با این حقیقت ظهور پیدا می‌کند که دو خط قدرتمند درونی، خود را با ملایمت و لطافتی معتدل بروز می‌دهند. بنابراین خوشحالی حقیقی بر روی استحکام و قدرت درونی قرار گرفته و خود را به شکل پذیرندگی و ملایمت متجلی می‌سازد.

سنجش شش‌خطی:

از «ون‌وانگ (شاه ون)» نگارنده‌ی ای‌جینگ (~سده‌ی نه تا یازدهم پیش از میلاد)

«شادمان». موفقیت. درستی و محکمی پسندیده است.

شادمانی مسری است و در نتیجه به موفقیت می‌انجامد. اما شادی باید بر روی بستر محکمی بنا شود تا به سمت لذت افراطی منحرف نشود. راستی و قدرتمندی باید در قلب جای بگیرند، در حالی که نرمی و مهربانی در مسائل اجتماعی روزمره بروز پیدا کنند. به این شیوه فرد رویکرد درستی نسبت به خداوند و انسان‌ها پیش می‌گیرد و دستاوردهایی نیز به دست می‌آورد. تحت شرایط خاص، ترساندن بدون ملایمت ممکن است دستاوردهای لحظه‌ای داشته باشد، اما همیشه اینطور نیست. از طرف دیگر زمانی که قلب انسان‌ها با دوستی به دست آورده شود، آن‌ها به جایی می‌رسند که حاضرند به خواست خود سختی‌ها را تحمل کنند، و اگر لازم باشد از جان خود نیز بگذرند؛ نیروی خوشحالی میان مردم تا این اندازه قدرتمند است.

تصویر شش‌خطی:

منسوب به «کنفسیوس» (~سده‌ی ششم تا پنجم پیش از میلاد)

دریاچه‌ها در کنار یکدیگر آرام می‌گیرند: نگاره‌ی «شادمان». در نتیجه انسان برتر به دوستانش می‌پیوندد تا به بحث و گفتگو بپردازد.

دریاچه به سمت بالا تبخیر می‌شود و آرام آرام خشک می‌شود؛ اما وقتی دو دریاچه به یکدیگر می‌پیوندند به راحتی خشک نمی‌شوند، چون هر یک دیگری را دوباره پر می‌کند. این در زمینه‌ی آگاهی نیز یکسان است. آگاهی باید نیرویی در حال تازه شدن باشد. این تنها از طریق نزدیکی پرشور میان دوستان همراه و همدل اتفاق میفتد که به گفتگو در مورد حقایق زندگی می‌پردازند و آن‌ها‌ را در زندگی پیاده می‌کنند. در این شیوه یادگیری چند وجهی می‌شود و با خوشی و سبکی صورت می‌گیرد، در حالی که خود آموزی به نوعی یک وجهی و سنگین است.

گفتارهای شش خطی 58

مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿۱۹﴾دو درياي مختلف را در كنار هم قرار داد، در حالي كه با هم تماس دارند.
بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا يَبْغِيَانِ ﴿۲۰﴾اما در ميان آن دو برزخي است كه يكي بر ديگري غلبه نمي‏كند!
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۲۱﴾پس كدامين نعمتهاي پروردگارتان را انكار مي‏كنيد؟
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ ﴿۲۲﴾از آن دو لؤ لؤ و مرجان خارج مي‏شود.
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۲۳﴾پس كدامين نعمتهاي پروردگارتان را انكار مي‏كنيد؟
سوره‌ی الرحمن

تجربه‌ها و سوالات 58

هنوز گفت و گویی برای شش خطی 58 ثبت نشده

با ثبت تجربه و حتی پرسش خود به بهبود درک دیگران هم کمک کنید

متن اصلی خطوط از «وو‌وانگ» (پسر شاه‌ون) و «دوک ژو» (برادر کوچک‌تر شاه‌ون)، که پس از درگذشت وی به کتاب افزوده شد
(~سده‌ی یازدهم پیش از میلاد)

خط اول:

شادمانی رضایت‌بخش. خوش اقبالی.

تفسیر خط اول

شادمانی ساکت، بدون کلام، خودجوش، نیازی به بیرون ندارد و با همه‌ چیز خرسند است و آزاد از هر دوست داشتن یا نداشتن ذهن است. خوش‌اقبالی در این آزادی نهفته است، چون قلب درون دژ امن خود آرام گرفته است.

خط دوم:

شادمانی پاک. خوش اقبالی.
افسوس محو می‌شود.

تفسیر خط دوم

اغلب ما خود را در ارتباط انسان‌های فرودستی میابیم که در همنشینی با آن‌ها توسط لذت‌هایی که مناسب انسان برتر نیست وسوسه می‌شویم. شرکت در چنین لذت‌هایی قطعاً پشیمانی با خود دارد، چون لذت‌ّهای سطح پایین انسان برتر را راضی و خرسند نمی‌کند. زمانی که هر کس به این درک برسد اجازه نمی‌دهد خواسته‌اش منحرف شود، به طوری که چنین مسیرهایی را پسندیده نمی‌بیند، از این رو حتی همنشینان مظنون چنین مسیرهایی را پیشنهاد نمی‌کنند، چون او از آن‌ها لذت نمی‌برد. به همین دلیل هر دلیلی برای پشیمانی از میان می‌رود.

خط سوم:

شادمانی در راه است (انتظار رسیدن شادمانی از بیرون). بد اقبالی.

تفسیر خط سوم

شادی حقیقی باید از درون بجوشد اما اگر فردی از درون خالی باشد و کاملاً به جهان بیرون اتکا کند، لذت‌های بیهوده از بیرون را دنبال می‌کند. این چیزی است که بسیاری آن را تفریح می‌دانند. افرادی که فقدان ثبات درونی دارند و محتاج سرگرمی هستند، همواره فرصت انجام چنین کارهایی پیدا می‌کنند. آن‌هایی جذب لذت‌های بیرونی می‌شوند که باطن پوچی دارند. در نتیجه خود را بیشتر و بیشتر گم می‌کنند، که البته نتایج بدی دارد.

خط چهارم:

سبک سنگین کردن شادمانی با آرامش همراه نیست.
پس از رهایی یافتن از اشتباهات است که یک مرد شادمانی دارد.

تفسیر خط چهارم

اغلب شخص خود به سبک سنگین کردن انتخاب‌ها میان طیف وسیعی از لذت‌ها می‌بیند، و مادامی که میان آن‌ها انتخابی نکرده و تصمیمی نگرفته است، (خوشی سطحِ) بالا یا پایین، آرامش درونی ندارند. تنها زمانی که برای او واضح شود که هوس رنج به بار می‌آورد، می‌تواند تصمیم بگیرد تا از لذت‌های سطح پایین صرف نظر کند و برای لذت‌های عالی تلاش کند. همینکه این تصمیم قطعی شد، بر کشمکش‌ّهای درونی غلبه کرده و شادمانی و آرامش درونی را می‌یابد.

خط پنجم:

نُه در جایگاه پنجم یعنی:
ساده‌ دلی(خوش‌گمانی، اعتماد) نسبت به تأثیرات مخرب خطرناک است.

تفسیر خط پنجم

عناصر خطرناک حتی به بهترین انسان‌ها نزدیک می‌شوند. اگر شخص به خود اجازه دهد به هر نوعی با آن‌ها سر و کار داشته باشد، تأثیرات مخرب به آرامی و بدون شک کار خود را می‌کنند و به ناچار، خطر را با خود می‌آورند. اما اگر او وضعیت را درک کند و خطر را ببیند، می‌داند چگونه از خود محافظت کند و آسیب نبیند.

خط ششم:

شادمانی اغوا کننده.

تفسیر خط ششم

باطن تهی و بی‌مصرف لذت‌‌های منحرف را جذب می‌کند و بر همین اساس باید رنج بکشد (رجوع به خط سوم همین شش‌خطی). اگر فردی از درون بی‌ثبات باشد، لذت‌های دنیا که او از آن‌ها اجتناب نمی‌کند چنان قدرت اثرگذاری پیدا می‌کنند که با آن‌ها همراه می‌شود. اینجا دیگر مسئله‌ی خطر (مانند خط ۵)، یا خوش‌اقبالی و بداقبالی مطرح نیست. او مسیر زندگی خود را رها کرده است و چیزی که بر سر او بیاید بستگی به شانس و عوامل بیرونی دارد.